We hebben de zaal- en veldcompetitie achter de rug. Na jaren van onderbroken en vervallen competities, eindelijk resultaten die meetelden. In de zaal was het nog een afwijkende opzet, want we lagen door de lockdown eerst (weer) een paar maanden stil. De vele wedstrijden in korte tijd in de zaal waren enerzijds een verademing dat het überhaupt weer mocht, anderzijds een ontzettende zware belasting in een korte periode. Daar hebben veel ploegen direct na de zaal de naweeën van ervaren.  Nagenoeg geen rust, geen oefenperiode, direct een doorstart op het veld. Vervolgens op een doordeweekse avond op pad gaan naar de tegenstander, met de grootste reisafstand vanaf Arnemuiden. Het was veel……

De selectie heeft het de 2e helft zwaar gehad op het hoogste korfbalniveau van Nederland. Dat is zeker geen schande, ook niet dat TOP 2 uiteindelijk volgend seizoen een klasse lager moet uitkomen. Er waren gelukkig genoeg lichtpuntjes, spelers kregen kansen en konden zich ontwikkelen. De omstandigheden waren helaas niet altijd ideaal om topprestaties te leveren.  Door een smalle selectie, minder beschikbaarheid op trainingen zat de druk er flink hebben we flink moeten improviseren.

Kijkend naar TOP 2 hebben we het qua spel niet verkeerd gedaan,  hebben we vaak goed partij gegeven en tegenstanders kunnen ontregelen. Tegen DALTO 2 werden erg knap de punten gepakt. In de laatste beslissende wedstrijd bij TOP Sassenheim stond er geen maat op de scoringsdrift van de thuisploeg. We toonden enorm veel veerkracht, maar gingen met 24-22 ten onder. Cruciaal voor de degradatie is wat mij betreft de doordeweekse avond bij KZ 2. Door “ongelukkige” omstandigheden misten we een aantal basiskrachten. De tegenstander was erg matig, maar helaas hadden wij twee doelpuntloze periodes van ruim een kwartier. Ondanks dat konden we bijblijven, maar hetgeen we aanvallend lieten zien bleef ondermaats.  Jammer, volgend jaar een klasse. Dat kan ook een mooie competitie opleveren op het 2e niveau van Nederland.  Nadeel is natuurlijk dat je geen vaste koppeling hebt met je 1e team, maar daar gaan we ook onze weg weer in vinden.

TOP 1 had moeite de overgang naar het veld te maken. Dat je in de Ereklasse geen tijd krijgt om ritme te pakken hebben we gemerkt. Waren we voor de zaalcompetitie topfit en konden we steunen op een goede trainingsopbouw en structuur, dit was na de zaal door omstandigheden minder. Eigenlijk kwamen we de laatste wedstrijden tegen PKC en TOP (S) pas beter in het ritme, oogden we fitter en liepen combinaties beter. Bij TOP (S) hadden we tot 11-14 het initiatief en leek de enige overwinning na de zaal aanstaande.  Het mocht niet zo zijn, want het laatste kwartier hadden we meer aanvallen zonder een kans dan met kans. De slotfase bleef spannend, het verlies nipt (21-20). De manier waarop het verlies tot stand kwam was onnodig, maar enigszins exemplarisch voor de 2e seizoenshelft. Ondanks de nederlagen, in tegenstelling tot TOP 2, wel lijfsbehoud. Het is vervelend om nederlagen te slikken, maar we zijn ook realistisch. Met 2 benen op de grond blijven staan, de meeste tegenstanders beschikken over bredere selecties en meer kwaliteit. Knap dat TOP Arnemuiden al jaren op hoog niveau zijn competities kan blijven afwerken.

Volgend seizoen zien we met vertrouwen tegemoet. Dit keer graag een seizoen zonder Corona onderbrekingen. Een seizoen met een evenwichtige opbouw, competities afwerken op de vooraf geplande weekenden. De selectie heeft de rust nodig en verdiend. Zowel mentaal als fysiek werd het nodige gevraagd. Tijd om te herstellen en de accu op te laden. Na de zomer staan we er zeker weer met een volwaardig selectie en staf.

Rest mij iedereen te bedanken die een bijdrage heeft geleverd aan dit seizoen.  Vooral de mensen die zelf geen deel uitmaakten van de selectie, maar wel stad en land afreisden om de ploeg te steunen of de ondankbare taak hadden als wissel mee te gaan en de zaterdag er voor opofferden. TOP, bedankt!  De komende weken werken we ontspannen nog enkele trainingen af, waarna iedereen van zijn/haar vakantie kan gaan genieten.